Kirjahaku

Versto debuterte i 1990 med novellesamlinga "Ho blei borte i trappene". Her er hans første diktsamling, ei bok med eksistensielle grunntema, om nærleik og avstand, sett gjennom ei sorg.

PlutselegPlutseleg veit duat om du snudde deg, villedu få sjå nokoav det første du gløymde.Så nær er det,så villig.Men i det same tenkjer dupå noko annaog veit ikkje lenger om det.Likevel rettar du ryggennår det passerer bak deg, stille, men heilt synleg.

I desse forteljingane blir personane innhenta av fortida, og dei blir rykte ut av sine kvardager. Dette er forfattarens debut.

Nidaros er ei kjærleiksforteljing og eit trekantdrama. Romanen følgjer Peter, ein foreldrelaus gut som veks opp i eit kloster i Tyskland, Ben, ein komponist frå Oslo, og Birgitta, ein skodespelar med røter i Telemark. Romanen flettar saman fortida og notida og det indre og ytre livet til desse personane. Notidshandlinga tar oss med til Trondheim, som Ben har reist til for å begynne på eit nytt musikkverk. Her møter han Birgitta, som han tidlegare har hatt eit kjærleiksforhold til. Birgitta er i byen med ein gammal ven, Peter. Når desse tre møtes blir er det ikkje muleg å halde fortida skjult lenger; alt må opp i dagen. Dei blir dermed nøydde til å møte alt dei ikkje visste om seg sjølv. Og det viser seg at dei alle er knytte saman på måtar dei aldri hadde drøymt om. Nidaros tematiserer korleis det vi ikkje hugsar, spelar aktivt med i livet vårt og formar relasjonar, reaksjonar og handlingar.