Regelmatig doken in het verleden ingezonden brieven van mijn hand op in dag-, week- en maandbladen. Dat waren dan vaak sarcastische brieven die heel wat opzien baarden en onze auteur/kunstschilder van een andere vrolijke, cultuur anarchistische kant lieten zien, alhoewel menig collega hem vervolgens poogde te bestrijden met een boycot. Weet u, het zijn altijd de zwakke broeders en zusters die de grootste bekken open trekken op vergaderingen. Wie weet dat hij geen talent heeft als kunstenaar gaat in besturen van verenigingen doorgaans op het fluweel zitten om toch een belegde boterham gekoppeld aan een bak aanzien te verkrijgen. Een zwaktebod dus. Ik kan de namen noemen, maar waarom zou ik?
