A collection of thirty allegorical short stories in the Greek language by psychiatrist and psychotherapist Dimitris Papadimitriadis, moving seamlessly between the existential and the social, the tender and the satirical. These are stories-fractures in the surface of everyday life-where the human being collides with the self, with the systems that confine them, and with the illusions they invent just to endure. Each piece acts as both a psychological microscope and a mirror reflecting collective madness. Here, the self-evident is subverted, cynicism grins with irony, and error takes on a voice, a shape, and-inevitably-a face. Μια συλλογή τριάντα αλληγορικών διηγημάτων από τον ψυχίατρο - ψυχοθεραπευτή Δημήτρη Παπαδημητριάδη, που κινούνται ανάμεσα στο υπαρξιακό και το κοινωνικό, στο τρυφερό και το σαρκαστικό. Ιστορίες-ρωγμές στην επιφάνεια της καθημερινότητας, όπου ο άνθρωπος συγκρούεται με τον εαυτό του, τα συστήματα που τον περιχαρακώνουν και τις ψευδαισθήσεις που επινοεί για να αντέξει. Κάθε κείμενο λειτουργεί σαν ψυχικό μικροσκόπιο και ταυτόχρονα σαν καθρέφτης του συλλογικού παραλογισμού. Εδώ, το αυτονόητο υπονομεύεται, ο κυνισμός χαμογελά ειρωνικά και το λάθος αποκτά φωνή, σχήμα και - αναπόφευκτα - πρόσωπο.
