Czlowiek i środowisko są ze sobą w dialektycznej relacji. Pozytywne i negatywne konsekwencje tej relacji są związane z ludzkim dążeniem do rozwoju. Prawo i regulacje slużą jako podstawa do budowania odporności spoleczności. Przepisy dotyczące zarządzania klęskami żywiolowymi są niezbędne do zmniejszenia istniejących zagrożeń stwarzanych przez klęski żywiolowe i katastrofy spowodowane przez czlowieka, zapobiegania powstawaniu nowych zagrożeń i zwiększania bezpieczeństwa ludzi. Celem badania jest określenie, czy stosowanie istniejących ram prawnych w Nigerii przyczynia się do zapobiegania, lagodzenia, reagowania i usuwania skutk w katastrof oraz ocena ich adekwatności. Z naszych ustaleń wynika, że prawodawstwo jest istotą zarządzania katastrofami, a zatem brak proaktywnego prawodawstwa w zarządzaniu katastrofami i odpowiednie wdrożenie tych przepis w doprowadzilo do większej skali katastrofy, kt re normalnie zostalyby uniemożliwione lub zminimalizowane, gdyby prawo mialo sw j pelny kurs. Autor zaleca poprawę koordynacji między agencjami zarządzania katastrofami, proaktywne przejście od reakcji po katastrofie do przygotowania przed katastrofą oraz potrzebę odpowiedniego finansowania i szkolenia personelu agencji.