Daniela Kulot

Nemetskie avtory V knigu voshli dve korotkie skazki, sozdannye nemetskoj khudozhnitsej Danieloj Kulot: "Kak Myshonok ushjol iz doma" i "Ostorozhno, Medved!" V glavnykh gerojakh malenkie chitateli, a vernee, slushateli, legko uznajut samikh sebja, i poetomu budut iskrenne soperezhivat prikljuchenijam personazhej i ot dushi poradujutsja neozhidannym, no schastlivym finalam. V skazke "Kak Myshonok ushel iz doma" malenkomu belomu Myshonku v odin prekrasnyj den pokazalos, chto roditeli sovsem ne obraschajut na nego vnimanie. Da i luchshie druzja, pokhozhe, neplokho igrajut sami po sebe, bez nego, Myshonka. Razobidevshis na ves mir, Myshonok reshil ujti iz doma podalshe, chtoby zhit gde-nibud sovsem odnomu. On sobral samye nuzhnye svoi veschi i na glazakh u izumljonnykh roditelej i druzej gordo ushjol proch. On vyryl i obustroil sebe norku, i vsjo tam bylo khorosho, tolko vot bez mamy s papoj stalo kak-to grustno. K schastju, roditeli Myshonka nashli udachnyj vykhod iz sozdavshejsja situatsii, i vsjo zakonchilos khorosho - bolshim chaepitiem s tortom. V skazke "Ostorozhno, Medved!" Myshonok i ego druzja, pridja odnazhdy utrom na ljubimuju poljanu, uvideli na nej nechto neznakomoe i strannoe. Pri blizhajshem rassmotrenii okazalos, chto eto medved, kotoryj spal pod derevom. Druzja s opaskoj ogljadeli lokhmatoe chudische, ego ogromnye lapy, tolstyj zhivot i mokhnatuju sherst. Takoe strashilische navernjaka ochen opasnoe i zloe - podumali oni. Oni byli uvereny, chto esli medved prosnetsja, to navernjaka ikh sest. No tolko oni sobralis bezhat, kak medved prosnulsja, sgrjob ikh vsekh v okhapku i... prorychav "Kak zhe ja progolodalsja!" usadil rjadom i ugostil vkusnym obedom. Otlichnyj poluchilsja piknik, a Myshonok i ego tovarischi obreli novogo druga. Eti prostye istorii dadut roditeljam povod pogovorit s trjokh-chetyrjokh letnim rebenkom o vazhnykh dlja nego v etot period zhizni perezhivanijakh. Naprimer, chuvstvuet li on inogda sebja odinokim i vsemi pokinutym? Pochemu takoe sluchaetsja i chto mozhno sdelat, chtoby eto proshlo. Byvaet li, chto nechto neznakomoe i chuzhoe kazhetsja emu snachala ochen strashnym, a potom okazyvaetsja vovse ne takim, i dazhe naoborot. Rebjonok uznaet, chto ni on odin ispytyvaet podobnye chuvstva, chto eto normalno, sluchaetsja so vsemi i perezhivat tut sovershenno nechego. Perevodchik: Vinogradova M.

En bok om fellesskap. Alle er vi viktige uansett hvordan vi ser ut. Festlig bok på rim med fargerike illustrasjoner

Fargerik og humoristisk kartongbok som inviterer både små og store til å leke. Her får vi høre om mange kjente dyr, og så sammenligner vi de med oss selv. Slik blir barnet kjent med kroppen sin.