Olaug Nilssen

Kor går grensa for kva ein skal ofre for eit barn? Katrine er gift med Gunnar, og saman har dei barna Jostein og Janne. Sonen er psykisk utviklingshemma, og familielivet er fullstendig dominert av omsorgsbehovet hans. Dottera er oversett, men også utsett då Jostein kjem i puberteten og utagerer seksuelt. Uønska åtferd viser fram kor krevjande det er for ein familie å ta vare på alle når ein har eit barn som treng alt. I kampen for sonen er Katrine i ferd med å miste både ekteskapet og forholdet til dottera, men også seg sjølv.

Kor går grensa for kva ein skal ofre for eit barn? Katrine er gift med Gunnar, saman har dei barna Jostein og Janne. Sonen er psykisk utviklingshemma, og familielivet er fullstendig dominert av omsorgsbehovet hans. Dottera er oversett, men også utsett då Jostein kjem i puberteten og utagerer seksuelt. «Uønska åtferd» viser fram kor krevjande det er for ein familie å ta vare på alle når ein har eit barn som treng alt. I kampen for sonen er Katrine i ferd med å miste alt, ekteskapet, forholdet til dottera, men også seg sjølv.

I Yd efter evne, nyd efter behov får vi et indblik i en helt almindelig familie, der er stoppet med at være helt almindelig. Lea ligger i sengen og spiller Hay Day på iPaden og tænker på, om hun mon har kronisk træthedssyndrom. Søsteren Rakel er spændt hårdt for med eneansvaret for den psykisk udviklingshæmmede Benjamin, som Lea ikke magter at være mor for længere. Moren til de to søstre, Gudrun, er optaget af at være der hele tiden for den tredje søsters familie. Men en dag da Benjamin skal afleveres efter et aflastningsophold, er Rakel der ikke til at tage imod ham, og han vandrer væk. Eftersøgningen går snart i gang, og familiens problematiske dynamikker sættes på spidsen af den forsvundne dreng.Med Yd efter evne, nyd efter behov har Olaug Nilssen skrevet en humoristisk og alvorlig roman, som er en videre undersøgelse af samme problematik som i bestselleren Tung tids tale fra 2017: Hvem tager egentlig ansvaret på sig i vores individualistiske tid? Og findes der en balance i regnskabet, når det gælder pligt og frihed blandt mennesker, ikke mindst mellem familiemedlemmer?OLAUG NILSSEN (født 1977) fik sit store gennembrud med romanen Få meg på, for faen i 2005. Hun modtog Brageprisen i 2017 for Tung tids tale, som også er udkommet på dansk på Turbine, og for Yd efter evne, nyd efter behov fik hun P2-lytternes pris.

Norske forfattere åpner døren til sitt hjemmekontor og øser av sin erfaring rundt en arbeidssituasjon som kom brått på mange av oss. Årets gavebok til alle hjemmekontorister, fylt med språklig overskudd, gode råd, personlige historier og morsomme anekdoter. De siste par årene har mange av oss jobbet mye hjemmefra, noe som har brakt med seg brå og omfattende endringer i hverdagsliv og arbeidsrutiner. Men det er én yrkesgruppe som i liten grad har latt seg affisere av denne unntakstilstanden; nemlig forfatterne. For dem er hjemmekontortilværelsen den normale, da kun et fåtall av dem lever opp til den romantiske forestillingen om den rotløse bohemen som bærer med seg sine skriveredskaper og dikter overalt. I denne boken åpner flere av våre fremste forfattere døren til sitt hjemmekontor, hvorfra de øser av sin erfaring med en arbeidssituasjon som kom brått og uventet på oss andre. Boken er redigert av Lars Saabye Christensen, og inneholder bidrag fra Vigdis Hjorth, Dag Solstad, Agnes Ravatn, Kjartan Fløgstad, Olaug Nilssen, Jan Kjærstad, Selma Lønning Aarø, Cecilie Enger og Thorvald Steen.

Kven tar ansvaret ingen eigentleg klarer? I «Yt etter evne, få etter behov» får vi eit innblikk i kvardagen til ein heilt vanleg familie som har slutta å vere vanleg. Lea ligg i senga og spelar Hay Day på iPaden og lurer på om ho har ME. Søstera Rakel balanserer på stram line, med åleineomsorg for psykisk utviklingshemma Benjamin, som Lea ikkje makta å vere mor for lenger. Mor til søstrene, Gudrun, er opptatt med å vere der for dottera Linda og hennar familie. Ein dag då Benjamin skal leverast etter eit avlastingsopphald, er ikkje Rakel der for å ta imot han. Med «Yt etter evne, få etter behov» har Olaug Nilssen skrive ein humoristisk og alvorleg roman, og ei forlenging av tematikken i «Tung tids tale» frå 2017: Kven tar ansvaret ingen eigentleg klarer, i vår individualistiske tid? Og finst det balanse i rekneskapen mellom plikt og fridom blant menneska, ikkje minst blant medlemmane i ein familie? «Sterk og viktig lesing [...] Et av bokhøstens høydepunkt!» Janne Bjørgan, BA «et sterkt driv og en kraft» Guri Hjeltnes, VG «rasende og humoristisk med noe viktig på hjertet» Gro Jørstad Nilssen, BT «et glitrende godt portrett av en familie på bristepunktet.» Maya Troberg Djuve, Dagbladet «en familieroman om evige verdier som ansvar, oppofrelse, tro og kommunikasjon» Frode Johansen Riopelle, Morgenbladet «drivende, spissformulert, og humoristisk» Astrid Fosvold, Vårt Land «et varmt blikk både for dem som orker og de som ikke orker.» Anne Merethe K. Prinos «skrevet for å gi innsikt [...] De siste bøkene til Olaug Nilssen framstår akkut viktige.» Tom Egil Hverven, Bokmagasinet i Klassekampen

Kven tar ansvaret ingen eigentleg klarer? I «Yt etter evne, få etter behov» får vi eit innblikk i kvardagen til ein heilt vanleg familie som har slutta å vere vanleg. Lea ligg i senga og spelar Hay Day på iPaden og lurer på om ho har ME. Søstera Rakel balanserer på stram line, med åleineomsorg for psykisk utviklingshemma Benjamin, som Lea ikkje makta å vere mor for lenger. Mor til søstrene, Gudrun, er opptatt med å vere der for dottera Linda og hennar familie. Ein dag då Benjamin skal leverast etter eit avlastingsopphald, er ikkje Rakel der for å ta imot han. Med «Yt etter evne, få etter behov» har Olaug Nilssen skrive ein humoristisk og alvorleg roman, og ei forlenging av tematikken i «Tung tids tale» frå 2017: Kven tar ansvaret ingen eigentleg klarer, i vår individualistiske tid? Og finst det balanse i rekneskapen mellom plikt og fridom blant menneska, ikkje minst blant medlemmane i ein familie? FRÅ BOKMELDINGAR: «Sylskarpt familieportrett [...] Ein knallsterk roman om kva som skjer når behovet sprengjer alle rammer [...] svært underhaldande» Marta Norheim, NRK «så nådeløst og forståelsesfullt skrevet at leseren gisper etter luft.» Bjørn Gabrielsen, DN «Sterk og viktig lesing [...] Et av bokhøstens høydepunkt!» Janne Bjørgan, BA «et sterkt driv og en kraft» Guri Hjeltnes, VG «rasende og humoristisk med noe viktig på hjertet» Gro Jørstad Nilssen, BT «et glitrende godt portrett av en familie på bristepunktet.» Maya Troberg Djuve, Dagbladet «en familieroman om evige verdier som ansvar, oppofrelse, tro og kommunikasjon» Frode Johansen Riopelle, Morgenbladet «drivende, spissformulert, og humoristisk» Astrid Fosvold, Vårt Land «et varmt blikk både for dem som orker og de som ikke orker.» Anne Merethe K. Prinos «skrevet for å gi innsikt [...] De siste bøkene til Olaug Nilssen framstår akkut viktige.» Tom Egil Hverven, Bokmagasinet i Klassekampen

Olaug Nilssens roman TUNG TIDS TALE er fortællingen om den treårige dreng Daniel, der går fra at være et velfungerende barn til at miste sit sprog, forandre personlighed, blive voldsom mod børn, søskende, forældre og får en autismediagnose. TUNG TIDS TALE er en barsk roman om at være forælder til et barn med autisme, om kærligheden og kampen for, at barnet skal blive set for den, han virkelig er. Om skam og magtesløshed, sorg og sygdom, men også om at finde smukke øjeblikke i livet og værdsætte dem.”I lang tid vidste jeg ikke, hvad jeg skulle gøre, når du slog og bed mig. Du slog mig. Jeg sagde nej og lagde din hånd roligt tilbage. Du slog mig. Jeg sagde nej og lagde din hånd roligt tilbage. Du slog mig. Jeg sagde nej og lagde din hånd roligt tilbage. Du slog mig, jeg brølede. Du bed mig, jeg bankede i væggen.”Olaug Nilssen (1977) er norsk forfatter og debuterede i 1998. Hun har udmærket sig som en vigtig stemme i norsk litteratur siden gennembruddet med FÅ MEG PÅ, FOR FAEN, men det var med TUNG TIDS TALE, forfatterskabet nåede nye højder, da romanen fik gode anmeldelser, høje salgstal og blev opført på scener i hele Norge som skuespil. Romanen medførte også, at Olaug Nilssen har kastet sig ind i den norske debat om familier med handicappede børn og hun har bl.a. haft flere samtaler med Norges statsminister, Erna Solberg, om netop dette emne. Olaug Nilssen har selv en søn med autisme, romanen bygger på hendes egne oplevelser.

«Kvifor appellerer denne familien med åtte små, to store og ein lastebil til mine barn med ein familie på tre små, to store og ein elbil?» Anne-Cath. Vestly er kjend som «heile Noregs mormor». Men kva om ho faktisk var bestemora di? Det har Olaug Nilssen tenkt ganske mykje på. I familien hennar går det nemleg eit rykte om at Vestly var kjærast med farfaren, og den innbilte slektskapen har ført dei saman på eit vis. Men no les Nilssen Anne-Cath. Vestly med eit friskt og kritisk blikk. Kan vi verkeleg tru på lykka i familien med dei åtte ungane, så fattige som dei er? Finst det noko i desse bøkene som barna i dag kan kjenne seg igjen i? Olaug Nilssen blei fødd i Førde i 1977. Sidan romandebuten i 1998 har ho skrive i fleire sjangrar: romanar, dramatikk, essay, litteraturkritikk med meir. Nilssen hausta tidleg stor anerkjenning for bøkene sine, og i 2004 blei ho kåra til ein av dei fremste unge forfattarane i landet. For den sjølvbiografiske romanen Tung tids tale fekk ho mellom anna Brageprisen, og boka har blitt omsett til fleire språk. I 2019 fekk Olaug Nilssen Dobloug-prisen for forfattarskapen sin. Anne-Cath. Vestly blei fødd på Rena i 1920. Ho byrja karrieren sin i radioprogrammet «Barnetimen», og det var her ho fyrst fortalde historiene om mange av dei som seinare skulle bli romanpersonar, som Ole Aleksander Filibom-bom bom og Lillebror og Knerten. Vestly står fram som ein fornyar ikkje berre av barnelitteraturen i etterkrigstidas Noreg, men òg av kulturformidling og fjernsynsunderhalding for barn. Bøkene hennar er omsette til over 15 språk og selde i meir enn to millionar eksemplar. I tillegg til ein heil del litterære prisar har Anne-Cath. Vestly motteke Kulturrådets ærespris, Brages heiderspris og St. Olavs Orden.

Hemningslaust og humoristisk om trongen til å bli sett av nokon Alma får si seksuelle oppvakning når Artur er borti henne med pikken, og er i dei følgjande vekene nærmast svimeslått av uforløyst begjær. Maria vil at nokon skal sjå korleis ho lir i jobben som vaskehjelp, og planlegg å skrive eit føredrag i sosiologi som skal bli så godt og viktig at media plukkar det opp og gjer henne til kjendis. Kona til Sebjørn får si feministiske oppvakning då det ein dag går opp for henne at verken dei åtte ungane hennar eller Sebjørn verdset husarbeidet ho gjer, og omsorga ho yter. Ho drøymer om fast jobb, og reiser til Oslo for å demonstrere mot nedlegging av Skoddeheimen nepeforedling AS. Få meg på, for faen er eit hemningslaust, humoristisk og inderleg melodrama om trongen til å bli sett av nokon. «Noko av det beste som er skrive av tenåringsskildringar i norsk litteratur.» Merete Røsvik Granlund, Dag og Tid

Slagferdig og uhøgtideleg om norsk bokbransje. Forfattaren Oddlaug Nilstun har fått seg jobb i marknadsavdelinga i eit forlag etter at skrivinga har gått i stå. Saman med Siss og Unn, to garva forlagsmenneske, skal ho halde i lanseringa av den første boka til den kjende forfattaren Michel Sørbrøt på ti år - ein ekteskapsroman. Han er elska og hata, eit provoserande geni - men er den nye boka noko særleg? Kva meiner ekskona? Og kvifor er det så viktig for Oddlaug å vere ven med Michel på Facebook? Ikkje tenk på det er ein uhøgtideleg satire i seks scenar om litteraturbransjens meir eller mindre skuggelagde krikar og krokar. I ein stil vi kjenner godt, skriv Nilssen kløktig og humoristisk om aktuelle debattar kring pengedrivet, kritikarstanden og kulturmannen, om nettverk, røyndomslitteratur og #me too - attkjenneleg for mange i eit lite og lesande land som Noreg.

Den lille pojken Daniel förlorar gradvis sitt språk och hans personlighet förändras. För Daniels mamma blir livet en kamp, först för att förstå vad som händer med honom, sen för att kunna ge honom det stöd han behöver. Familjen prövas allt hårdare och processen de går igenom för att få rätt hjälp blir lång och svår.Till Daniel är en drabbande roman om att vara förälder till ett barn med autism, om kärleken och om kampen för att barnet ska bli sett för den han är och få det stöd som han och familjen behöver. Mammor ska aldrig ge upp, sägs det, men vad är att acceptera sin situation och vad är att ge upp?Vinnare av det norska Bragepriset 2017.

Dette er inga heltehistorie. Det er ei kjærleikshistorie. Ein liten gut mistar språket og forandrar personlegheit. For mora begynner ein kamp, først for å forstå kva som skjer med guten, og så for å få hjelp til å gi han den omsorgen og oppfølginga han treng. Familien er plutseleg i ein svært utfordrande livssituasjon, og dei må igjennom lange og utmattande prosessar for å få hjelp. Mødre skal aldri gi opp, blir det sagt, men kva er aksept og kva er å gi opp? Tung tids tale er ein sterk historie om å vere foreldre til eit funksjonshemma barn. Om kampen for at barnet skal bli sett som den han er, og få den støtta han og familien treng. Olaug Nilssen (f. 1977) fekk sitt store gjennombrot med "Få meg på, for faen" i 2005. Boka braut tabuar knytt til ungdom og seksualitet og blei definerande for ein heil generasjon. Sidan den gong har ho skrive bøker i mange sjangrar og markert seg som ei uvanleg og viktig stemme i norsk litteratur. I boka og teaterstykket "Stort og stygt" tematiserer ho det å vere forelder for eit barn som ikkje er som dei andre for første gong. Med "Tung tids tale" bryt ho igjen tabuer, denne gong med ein uvanleg openheit om det å vere mor til eit sterkt funksjonshemma barn.

I Skoddeheimen er det godt at bo, synes de, som stadig bor der. Men Ølgjer og Liv er rejst derfra, de vil begge til byen. Der møder de hinanden, er i et forhold, går fra hinanden igen og snakker om den fælles skoletid og ser tilbage på deres landlige opvækst. En finurlig og kreativ roman af en stærk norsk forfatter. Olaug Nilssen vandt Brageprisen i 2017. Hun er født i 1977 i Solheimsdalen og er i dag bosat i Bergen. Nilssen har studeret litteraturvidenskab ved Universitetet i Bergen og skrivekunst ved Skrivekunst-akademiet i Hordaland.”Liv studerer og studerer. Bagefter sidder hun i kantinen på det humanistiske fakultet og ryger og tænker, at i morgen skal hun først gå på læsesalen, og så skal hun gå i kantinen og ryge, nej, spise, og så skal hun gå ud og købe den bog, hun mangler, hvis altså hun før det har fundet ud af, om hun har råd til at købe den bog, hvis altså hun nu går hen og finder sig en serviet, så hun kan regne ud, hvor mange penge hun har tilbage, hvis altså hun før det havde skyndt sig og havde fået et kontoudtog i banken, men det har hun ikke.”

Dette er inga heltehistorie. Det er ei kjærleikshistorie. «- Der er bilde av mamma, sa du, frå baksetet. - Kor er mamma? svarte eg, frå framsetet. Du brukte lang tid på å formulere deg, fordi språket ditt var i ferd med å gå i oppløysing, eller fordi du leitte etter ei poetisk linje. - På øyret til bilen.» Ein liten gut mistar språket og forandrar personlegdom. For mora byrjar ein kamp, først for å forstå kva som skjer med guten, og så for å få hjelp til å gi han den omsorga og oppfølginga han treng. Familien er plutseleg i ein svært utfordrande livssituasjon, og dei må igjennom lange og utmattande prosessar for å få hjelp. Mødrer skal aldri gi opp, blir det sagt, men kva er aksept, og kva er å gi opp? Tung tids tale er ei sterk historie om å vere foreldre til eit autistisk barn. Om kampen for at barnet skal bli sett som den han er, og få den støtta han og familien treng. Opplesing: Olaug Nilssen

DUS - Den unge scenen blei starta i 2003 etter ein modell frå Connections i England, der National Theatre i London spelar ei ledande rolle på same måte som Det Norske Teatret gjer i Noreg. Gjennom 12 år har DUS utvikla 35 nye scenetekstar for ungdom mellom 13-19 år, og seks prosjektrundar er gjen.nomførde. Totalt vert det arrangert DUS-festivalar i totalt tolv regionar, frå Agder.fylkene i sør til Finnmark i nord. DUS har som mål å få fram ny dramatikk for ungdom, å dyrke fram gode tekstar som plattform for ungdommane sitt uttrykksbehov og å gjere teatret til ein attraktiv arena for denne aldersgruppa. Dei sju tekstane denne utgåva rommar, er fulle av humor og alvor, og speglar eit mangfald av tema som vi trur vil vere inspirerande for ulike sceniske uttrykk. Det er tekstar i samtida som fangar eit språk som ungdom kan forstå og identifisere seg med, og som kan utfordre og inspirere. DUS 2015 Tabula Rasa av Agate Øksendal Kaupang Forandring frydar av Sunniva Lovise Harboe Jenta som ingen kunne mobbe av Olaug Nilssen Julekveld av Ragnar Hovland Bønn for Anna av Torun Lian Vinden av Lars Mæhle Skyggene ser oss av Hans Petter Blad

Olaug Nilssens bestillingsverk til Det Norske Teatrets hundreårsjubileum haustar strålande kritikkar i pressa. I stykket møter vi to nabopar. Det eine paret har eit barn og lever eit hektisk kvardagsliv ? eit ?småbarnshelvete?. Det andre paret ventar barn og ser på foreldrelivet frå eit teoretisk og romantisk standpunkt. Dei har heilt klare meiningar om korleis naboane med barn eigentleg burde takle sonen som skrik heile natta. Det ligg ei attkjenneleg uro og ein angst under teksten, for alt som kan gå gale, for at ein ikkje strekker til, og for at ein ikkje gjer dei rette vala i avgjerande situasjonar.

I Skoddeheimen er det godt å bu, synest dei som framleis bur der. Men Ølgjer og Liv har reist derifrå, dei vil begge til byen. Der treffer dei kvarandre, har eit forhold og går frå kvarandre igjen, og formidlar gjenkjenneleg studenttid og skrå tilbakeblikk til sin "bondske" oppvekst.

Kva er det med Sigvart Dagsland som gjer han til ein av dei mest folkekjære artistane i Noreg? Dette prøver Olaug Nilsen å finne ut av, og gjer det på ein original måte i denne første portrettboka om artisten. Vi følgjer han frå fødselen til i dag og er innom kjendisstatus, musikk, kjærleik og mykje anna - men særleg med fokus på kristentrua hans. Gjennom 15 år i bransjen, gullplater og Spellemannpris har han samarbeidd med svært mange musikarar og ulike produsentar. Dette er boka om ein stor artist som er i stand til å tenkje sjølv, og som til og med skaper kontroversar. Olaug Nilssen er ein røynd forfattar, har vore tidsskriftredaktør i Kraftsentrum og er leiar ved Skrivekunstakademiet i Bergen. Ho er oppvaksen med TenSing og er Sigvart-fan.

I Skoddeheimen er det godt å bu, synest dei som framleis bur der. Men Ølgjer og Liv har reist derifrå, dei vil begge til byen. Der treffer dei kvarandre, har eit forhold og går frå kvarandre igjen, og formidlar gjenkjenneleg studenttid og skrå tilbakeblikk til sin "bondske" oppvekst.

Olaug Nilssen (f. 1977) .vart. av Morgenbladet i 2004 kåra til ein av dei ti beste forfattarane i Noreg under 35. Ho debuterte med romanen Innestengt i udyr i 1998 og har sidan skrive ei samling tilstandsrapportar med tittelen Vi har så korte armar (2002) og barneboka Ronnys rumpe. Nilssen har elles utmerkt seg som litteraturkritikar og artikkelskribent i ymse aviser og tidsskrift. Hybrideleg sjølvgransking er ei intelligent, sjølvbevisst.og sjenerøs essaysamling. Nilssen tvilar på både Gud, språket og vedtekne sanningar. Ho skriv begeistra om litteraturopplevingar og sutrande, men ektefølt om kvinner, nynorsk og den helvetes hovudstaden. . Det begynner å bli en stund siden forfatterens død; Olaug Nilssen er sprell levende.. Tore Rem, Dagbladet.